Rosé wordt vaak gezien als een mix van rode en witte wijn, maar dit is vaak niet waar, en soms zelfs verboden.  Rosé wordt op drie verschillende manieren gemaakt. we vertellen je graag welke drie en waar de kleurverschillen vandaan komen. 

Directe persing

Bij deze methode worden rode druiven na de pluk gelijk geperst, net als bij witte wijn. Door het gelijk persen komt het sap van de druiven maar kort in contact met de blauwe schillen. Het krijgt daardoor de lichte zalmroze rosé kleur die je vaak ziet bij rosé wijnen uit de Provence. 

Bloeden

Bloeden is een manier van rosé maken waarin rosé het bijproduct is van de rode wijnen. De wijnmaker laat het sap van blauwe druiven korte tijd in contact komen met de schillen en tapt vervolgens een deel van het sap af. Deze methode noemen we bloeden. Het sap wat overblijft voor de rode wijn wordt veel geconcentreerder. Van het afgetapte sap wordt rosé gemaakt.

Mengen

Zoals aangegeven is dit vaak niet de manier hoe rosé gemaakt wordt, het is in Europa vaak zelfs verboden! Toch zijn er uitzonderingen op de regel, in Champagne bijvoorbeeld. Bij rosé champagne mag een kleine hoeveelheid rode wijn worden toegevoegd aan de basiswijn om de rosé kleur te verkrijgen.

Buiten Europa zijn de regels voor het wijn maken wat minder streng. In Zuid-Afrika bijvoorbeeld komt deze methode ook voor. Er worden hier rosé wijnen gemaakt door rode en witte wijnen met elkaar te mengen.

De kleur van rosé

De kleur van rosé is vaak afhankelijk van hoelang het sap in contact heeft gestaan met de schil. Het zegt dus eigenlijk niet zoveel over de smaak of kwaliteit van de rosé. Toch denken veel mensen dit wel, een droge rosé zou lichter van kleur zijn, een rosé met meer kleur wat fruitiger. Wijnmakers zijn zich ervan bewust dat het gros van de mensen die indruk heeft. Daarom houden ze hier met het maken van rosé vaak ook rekening mee bij het produceren van rosé wijnen. 

Meer wegwijs in wijn